czy to możliwe żeby kolejny poniedziałek z rzędu był tak szkaradny? denerwujący, ciemny, zimny, okropny, stresujący. to taki dzień, w którym pierdoła w stylu co zjeść na obiad urasta do rangi depresyjnego dylematu samobójcy. kiedy w pracy atmosfera ciężka że siekierę można zawiesić, a w domu cokolwiek bym nie próbowała awantura. dobrze zwalić wszystkie nieszczęścia na biedny, cholerny poniedziałek.
nowy system. nieźle. ze sto lat mnie tu nie było
powracam jak feniks z popiołów. czas na mnie. trzeba pisać,
myśle o nowym blogu.
myśle o nowej pracy.
myśle o nowym domu.
nowych morzliwościach, podróżach, zajęciach i doznaniach.
czas przestać myśleć i zacząć działać.
albo raczej działać i nie przerywać myślenia.
trzeba umrzeć, żeby media mówiły o tobie non stop. mtv zapewniło mi noc z teledyskami jacksona. zajebisty był skurczybyk.
jak za małolata tańcze na kanapie i śpiewam do dyzodorantu.
respekt majkel.
oklaski.
inny stan świadomoci jest zajebisty.
można dostrzec małe rzeczy, które przytłumiają te smutne.
życie nie jest takie złe.
jestem w hiszpani juz miesiac z hakiem. robię zdjęcia nałogowo. tęsknie za jednostakami ciepła.
jest dobrze.
wiecej informacji pod nowym numerem: http://ethi.flog.pl/
zarosło tu kurzem.
ale już skoro wyjeżdżam na pół roku do hiszpanii to warto by było odkurzyć stare śmieci. dużo się strasznie ostatnio dzieje. rzuciłam pracę żegnając się hektolitrami piwa (nawet szefowa płakała), zrobiłam porządek w szafkach, spotkałam się z dawno nie widzianymi. tak przed wyjazdowo. najdziwniejsze jest to że wszyscy żegnają się ze mną jakbym umierała. ale wróce na pewno.
najgorsze jest spakowanie walizki. nawet siadanie na niej nie pomaga. masa rzeczy o on board mogę zabrać tylko 20kg, co jest zdecydowanie za mało.
nie wzruszać się. muszę pamiętać, żeby się za bardzo nie wzruszać..
mój blog jest zajebisty.
rozkoszuje się powietrzem. jest mi dobrze. oddycham.